Van ontwerp tot slof

Al jaaaaren lang zeur ik zo veel mogelijk mensen aan het hoofd over slofjes. DE slofjes.
22 jaar geleden is het begonnen met de slofjes die Omi Bouwman breide. Toen zij overleed had ik nog wel een kleine voorraad, maar ook die slofjes zijn onderhevig aan slijtage. Een paar jaar geleden had mijn moeder ook een paar gebreid. Ik heb ze zo lang mogelijk gedragen, maar ook die zijn versleten…. :(

Tot ik eind vorig jaar eens goed op internet heb gekeken. Een oma met breien als hobby. Klikkerdeklik.

Kosten: € 8,00 per paar. Wat kan een mens toch gelukkig zijn voor € 8,00 per paar :)

Pseudokroep

Daar zit je dan. Alles ging vandaag soepel, maar een half uur geleden werd Isabel flink hoestend en benauwd wakker. De schrik zit er flink in. Morgen thuis blijven dus.

Inmiddels is de nacht redelijk tot goed verlopen en heb ik even op internet wat informatie opgezocht:
Een aanval van pseudokroep gaat vanzelf over. Binnen enkele uren zijn de verschijnselen verdwenen en kan uw kind weer rustig slapen. Een aanval van pseudokroep kan één keer voorkomen, of een aantal avonden achter elkaar. Soms zijn er aanvallen met grotere tussenpozen.

Toch enigszins weer van de schrik bekomen.

Toeteren en zo

We hebben een tijdje geleden de saxofoon van Adinda weer eens van zolder gehaald. Uiteraard wilde Isabel ook toeteren en aldus geschiede:

Zondag zijn we naar de watermolen in Haaksbergen geweest. Een paar collega’s van Adinda moesten zonodig in de vrieskou gaan rennen. Nou ja, ieder zijn ding…
Nadat we ze gezien hadden, hebben we nog even bij de watermolen binnen gezeten voor een kopje koffie en een stukje taart/krentenwegge. Daarna even naar de verjaardag van Germa (één van die collega’s) geweest en uiteindelijk de rest van de middag lekker thuis.

Overdosis

Al enige dagen is Isabel van de speen af. Ze heeft ze tenslotte naar de spenenfee gestuurd. Iedere ochtend stond er dan een kadootje van de spenenfee, dus erg vrolijk iedere ochtend. Nu zijn we voor een overdosis kadootjes gegaan. Zo veel, dat ze wel moet denken dat dit heel knap van haar is. Ben benieuwd komende dagen.

Spenenfee

Het gaat gebeuren. We hebben vandaag haar spenen mooi ingepakt. Er is geschilderd, geplakt, getekend en een lijstje gemaakt van dingetjes die ze wel wil hebben als ze zonder speen kan slapen. De spenen worden opgestuurd naar de spenenfee. Die schijnt een postbusnummer te hebben, waardoor niemand weet waar ze woont. :)

De actiefoto’s:

[update]
Vanochtend om 6u45 ging de deur open en kwam ze ons wekken. De hele nacht zonder speen EN zonder gejammer! De spenenfee was zo trots (en wij natuurlijk ook) dat ze vannacht al een kadootje heeft gebracht.

Nieuwjaar

Het eerste logje van het nieuwe jaar. Maandag zijn we even naar het park geweest. Het Ledeboerpark om precies te zijn, want da’s toch wel een heel mooi park. Achterliggende gedachte ook wel om na de wandeling naar De Fusting te gaan om een hapje te eten.

Isabel heeft afgelopen dagen redelijk veel films gezien, waaronder uiteraard Mary Poppins, maar ook Bambi. Toen we vertelden dat we naar het park gingen, vroeg ze in haar onschuld: “Is Bambi daar ook?”. Laten we gewoon gaan kijken… (en hopen dat er reeën en herten zijn…) Ja hoor! Zelfs een één met een gewei!

Na de wandeling inderdaad bij de Fusting gegeten en rond 5 uur waren er nog geen andere gasten. Lekkere patatjes en een frikandel voor Isabel en wij hadden Piri Piri en Pannetje cliché. Heerlijk!

Voor het nagerecht mocht Isabel nog even helpen en vol trots kwam ze het toetje aan tafel brengen. :)

Huh?? Yep je leest het goed. Isabel is de afgelopen dagen helemaal ‘in to’ van Mary Poppins. Ze zingt de liedjes (op haar eigen manier) mee en weet ondertussen al wat er komt. Ik trouwens ook….

Langzaam tikken de dagen van 2011 weg. In zekere zin wel een aardig jaar geweest, dus laten we ook zo beginnen voor 2012. In plaats van de grote hoeveelheid kaarten die we ‘vroeger’ verstuurden, storten we dit jaar een bedrag op de rekening van een goed doel. Dit jaar is onze keuze gevallen op de Stichting Join4Energy.
Stichting Join4Energy heeft als doel geld op te halen met activiteiten ten behoeve van wetenschappelijk onderzoek naar energiestofwisselingsziekten, met als uiteindelijk doel het ontwikkelen van een medicijn.

70% van de kinderen met een energiestofwisselingsziekte overlijdt voor hun 18e jaar.

Vanuit de farmaceutische industrie is relatief weinig belangstelling voor (financiële) ondersteuning van onderzoek naar geneesmiddelen voor energiestofwisselingsziekten gezien de relatief geringe omvang van de doelgroep.

Vanaf hier voor alle lezers alvast veel heil en zegen voor het nieuwe jaar!

Snotter

Het is weer winter…nou ja. Sneeuw hebben we gisteren heel eventjes gezien.

De snotterbellen vliegen je hier om de oren en wanneer Isabel de eerste nies niest, ren ik al naar het doosje tissues. Gelukkig blijft ze heel stil staan tot ik het af kom vegen. Ze kan natuurlijk de mouw er ook langs halen…

Afgelopen dinsdag is onze kerstboom gebracht en gisteren echt versierd. Uiteraard werd er gewacht met de piek:
Het resultaat:

Vorige week dinsdag kochten Isabel en ik samen een armbandje voor Adinda’s verjaardag. Ik heb de voorselectie maar voor mijn rekening genomen en Isabel heeft na kort wikken en wegen er eentje gekozen. Toen ik vertelde dat we een geheimpje voor mama hadden, was ze het er niet geheel mee eens. Daarna even snel mijn nieuwe bril opgehaald en weer naar huis.
Op Adinda’s verjaardag hebben we bij het krieken van de dag het kadootje gegeven en vlak voordat Adinda het uit kon pakken: “Armband!”…

The Voice

Afgelopen zaterdag zijn we bij Sniklaas van de Rabobank geweest. Was kort en leuk. Ze heeft leuk gedanst met Lotte en natuurlijk veel pepernoten van de grond gezocht.

Vandaag was de Sint bij mij op het werk. Hier duurde de kado ceremonie iets langer maar niet minder leuk.

3!

En wat een mooie dag!
Eerst de opa’s en oma’s en ook nog opie. Daarnaast nog de familie Roelofs en het was uiteraard erg gezellig.
Veel kadootjes, kaarsjes uitblazen, spelen, veel spelen, heeeel veel spelen. :)
Vlak na, of eigenlijk tijdens het middag slaapje, zagen we ineens een heel andere Isabel. Poepie ziek, blas en hangerig. Toen we haar Sinaspril gaven, kwam dat er even later gewoon weer uit. ‘t arme kind.

Toen Edith kwam, wilde ze zelfs niet haar kadootje uitpakken. Familie Bouwman arriveerde en Isabel bleef achter Adinda op de bank liggen. Een uurtje of wat na de zetpil ging het gaanderweg weer beter. Ze begon zelfs weer overmatig te kletsen en aan het eind leek het of er niets meer aan de hand was. Vlak voordat Edith weg wilde, moesten ineens al haar kadootjes toch nog uitgepakt worden…

En dan natuurlijk de foto’s:

Helaas hebben we vergeten foto’s te maken tijdens de middagshift…sorry

En the day after: